woensdag 31 juli 2019

15 easy en goedkope tips voor een ecologischer leven

De schoolstrikes zijn voorbij, de verkiezingen zijn geweest. Klimaatopwarming is geen hot topic meer. Nochtans hebben we net weer het hitte record verbroken. Het watertekort van vorig jaar is nog niet bijgevuld. Grote vrachtschepen kunnen de havens niet meer binnen omdat het water veel te laag staat,... We zien de gevolgen rondom ons, en toch lijken we het massaal te negeren/minimaliseren. Terwijl de tijd echt dringt willen we voorkomen dat het escaleert.

Toen ik een jaar of 13 was, schreef ik mijn eerste pamfletten op MySpace over de opwarming van de aarde en wat je zelf kan doen. (Helaas heb ik deze teksten niet meer kunnen terugvinden).
Toen ik 21 was en alleen ging wonen, ging ik verder opzoek naar dingen die ik kon doen om zo ecologisch mogelijk te leven. Ik kwam toen uit op blogs van onder anderen Green Evelien. Zij is echt een voorbeeld. Maar zo ambitieus! Echt niet haalbaar voor iemand die net van de schoolbanken kwam.

bron: pixabay
Daarom deel ik vandaag 15 simpele tips die goed zijn voor het milieu én voor je portemonnee. Want dat is vaak ook een van de argumenten, dat ecologisch gelijk staat aan duur.


De eerste tip is eigenlijk een open deur intrappen: herbruikbare drinkfles.
Je hebt ze in verschillende vormen en maten. Dus voor iedereen wat wils.
Wist je trouwens dat 40% van het flessenwater verkocht in de US eigenlijk kraantjeswater is (bron: The Independent UK)?
Als je weet dat 1l kraantjeswater slechts €0,005 kost (ofwel voor 190l voor 1€) kan je gemakkelijk zelf de rekening maken tussen een literfles water in de winkel of je hervulbare drinkfles. (bron: SWDE)
Ben je op zoek naar een drinkfles en zie je door het bos de bomen niet meer? Dan geef ik hier graag mijn persoonlijke favorieten:

  • Ga je liever voor een plastic drinkbus (bv voor kinderen omdat ze tegen een stootje kunnen) dan is een fles van Join the pipe misschien wel een optie. De opbrengst van de verkoop van de flessen gaat naar projecten voor proper drinkwater in ontwikkelingslanden.
  • Wie kent de Doppler niet. Sinds kort hebben ze ook thermosflesjes. Dus ideaal voor winter en zomer. Koude drank blijft koud, warme drank warm
  • Zelf heb ik ook nog eentje van Chilly Bottles. De Doppler neem ik mee als ik maar eventjes weg moet, maar is te klein voor een lange dag. De flessen van Chilly zijn groter, houden je drank warm of koud en ze hebben nog een leuk design ook.
Ook de tweede is een voor de hand liggende tip: pak je lunch in in een brooddoos of een bock'n rol. Je boterhammetjes blijven lekker vers. 's Avonds eventjes proper maken (beide kunnen in de vaatwasser) en klaar om terug te gebruiken.

Heb je 's morgens echt die tas koffie nodig om wakker te worden? Of drink je liever thee? Er zijn verschillende herbruikbare koffiefilters en theefilters op de markt. Ook voor Nespresso ed. Want wist je dat in theezakjes en koffiefilters plastic zit?

Voor de vierde en vijfde tip blijven we nog eventjes in de keuken. Hier geldt: voorbereiding is het halve werk: maak een maaltijdplanner om voedselverspilling tegen te gaan. Heb je toch groeten over? Gooi ze dan in een soep. Heb je in eens voor 's anderdaags alvast een gezonde lunch.

We laten nu de keuken achter ons en gaan richting badkamer.
Vervang je wegwerp scheermesjes voor de good old safety razor. Deze gaat levenslang mee, kost ongeveer tussen de 25-35€ en de prijs van de vervang mesjes is nog niet om over naar huis te schrijven. Een vervang mesje gaat ongeveer een maand mee, afhankelijk van hoevaak je je scheert. Je hebt de investering van de safety razor er dus gauw weer uit in vergelijking met de wegwerpmesjes.
Een andere eenvoudige tip is het vervangen van wegwerp wettenschijfjes door herbruikbare wettenschijfjes. Even eenvoudig in gebruik. Gooi ze na gebruik in een wasnetje mee de wasmachine in bij je handdoeken. En heb je een naaimachine in huis, dan kan je ze eenvoudig maken uit een oud laken of een oude handdoek. Knip vierkantjes (zo heb je minder afval;-) ) en werk de randjes af tegen het uitrafelen. Twee vliegen in één klap!
De achtste tip vraagt misschien wat meer gewenning: de shampoobars. Omdat in deze bars ook geen chemische stoffen zitten om je haar te laten schuimen ed, kan het zijn dat je haar hier eventjes aan moet wennen en dat je haar in het begin wat stugger aanvoelt en dat je misschien een keertje extra moet wassen. De bars zijn niet alleen gezonder voor je haar en je hoofdhuid, maar natuurlijk zitten ze niet in de wegwerp flessen. Is de shampoobar echt niets voor jou? Dan zijn er tegenwoordig ook winkels (bv Klinder in Hasselt) waar je flessen shampoo, zeep, afwasmiddel kan laten vervullen aan de tap.
De laatste voor de badkamer: wassen op 30°C. Onze kleding is vaak niet echt vuil nadat we die gedragen hebben. Dus 30°C volstaat om onze kleding terug lekker fris te krijgen. Wassen op 60° kost namelijk 52% meer energie om het water op te warmen.

Voor de volgende tips gaan we naar de bureau.
Je hebt er misschien al wel van gehoord: refurbished gsm en computers. Dit zijn tweedehands toestellen die volledig nagekeken worden en hersteld worden zodanig dat ze zo goed als nieuw zijn. Zo heb je een nieuwe gsm/pc aan een leuk prijsje. Plus weer een item dat niet op de afvalberg belandt. Ook belangrijk om te weten dat in gsm's veel zeldzame grondstoffen worden gebruikt. Deze bronnen geraken in een sneltempo uitgeput. Refurbished electronica zorgt dat we deze grondstoffen hergebruiken.
De elfde tip is echt een heel simpele: printen in century gothic ipv arial. Hiermee bespaar je maar liefst 30% inkt.
Vervang wegwerp pennen door hervulbare pennen.  En laat rekeningen en andere belangrijke documenten online aankomen. Je hebt bv Doccle, Zoomit,... Zo moet je geen stapels papieren meer bijhouden of weggooien.

De laatste twee zijn een beetje algemener.
Wist je dat je heel veel schoonmaakproducten in huis kan vervangen door schoonmaakazijn? Het is goedkoop, bevat geen chemische rotzooi en werkt zeer effectief. Op internet vind je heel veel "receptjes" hoe je schoonmaakazijn kan gebruiken in de badkamer, keuken, om de ramen te poetsen,...
En de laatste: is er iets kapot? Ga eens kijken of er in je dorp een repair café is. Dit zijn vrijwilligers die hun kennis ter beschikking stellen om jouw laptop te herstellen, een rits vervangen in je favoriete jeans,...

Zo dit waren 15 tips waar je eigenlijk geen compromis moet stellen tussen luxe en ecologisch verantwoord en die nog eens goed zijn voor je portemonnee.
Ben je gebeten door en wil je meer weten? Of facebook zijn er heel wat 'zero waste' groepen waar tips worden uitgewisseld. Maar in de toekomst ga ik hier vast en zeker ook nog wel tips delen.
Maar van deze 15 ben ik eigenlijk overtuigd dat iedereen ze kan toepassen. Andere vragen soms een mentaliteitswijziging of zijn ingrijpender. Dus we beginnen klein en van daaruit gaan we samen verder op ontdekkingstocht.


zondag 11 november 2018

onvoorziene omstandigheden

Voor de zoveelste keer op rij lig ik te keren en te draaien in mijn bed. Ik weet geen houding te vinden. Alles doet pijn.
De medicatie die mij jarenlang uit de nood kon helpen, voldoet niet meer. Ik probeer door te bijten want ik weet dat er na deze medicatie enkel nog morfine is. En dat is iets wat ik zo lang mogelijk probeer uit te stellen.
De kinesisten, de specialisten,... iedereen zit met de handen in het haar. Volhouden en afwachten. That's it.

Buiten pijn voel ik ook steeds meer boosheid. Tot een half jaar geleden had ik mijn pijn goed onder controle. Een keer in de 1 à 2 weken moest ik een pijnstiller nemen.
Helaas viel ik met toen met mijn rolstoel om in een bus van De Lijn.
Hoewel ik op dat moment direct voelde dat ribben uit de kom waren gegaan en even later merkte ik ook dat mijn neurostimulator geraakt was, had ik altijd goede hoop dat het wel terug beter ging worden.
De eerste maand dat ik niet kon slapen van de pijn ging voorbij en ik dacht dat mijn lichaam gewoon tijd nodig had om zich terug te zetten.
Maar helaas. Ik ben nu een halfjaar verder. Ik kan niet zitten, ik kan niet liggen. Bed, zetel, stoel,... het maakt allemaal niet uit. Ik trek braces aan, ga naar de kinesist, neem dagelijks de maximale toegestane pijnmedicatie,...maar ik kan maar niets vinden dat me terug in de goede richting duwt.
Daarnaast onderging ik ook 2 operaties om mijn neurostimulator terug te plaatsen. Deze werd eind januari geplaatst nadat ik 2 jaar heb moeten sonderen omdat mijn blaas niet meer werkt. Dit was zo'n verademing. Na jaren kon ik eindelijk terug voelen wanneer mijn blaas leeg was (daarvoor had ik 24/24 het gevoel dat mijn blaas vol was), ook kon ik zonder sondes. Jammer genoeg was mijn vreugde maar van korte duur. Hoewel ze nu de neurostimulator hebben terug geplaatst, het effect zal nooit meer zijn zoals daarvoor. Ik voel nu wel wanneer mijn blaas vol/leeg is, maar ik moet nog wel steeds sonderen.
(een neurostimulator wordt op de zenuwen aangesloten met elektroden, door de val zijn de elektroden los gekomen en de zenuwen beschadigd. De specialisten hebben de elektroden nu op andere zenuwen moeten bevestigen, met helaas een minder goed resultaat)
Dus ja, ik voel boosheid. Omdat ik veel meer pijn heb en omdat ik begin te beseffen dat de kans heel groot is dat dit nu voor de rest van mijn leven zo zal zijn. En omdat de vooruitgang die ik had gemaakt dankzij de neurostimulator ook voor een groot deel teruggedraaid is. En ook hier de kans nihil is dat het nog verbetert.
Ik ben boos omdat wat voor een gezond persoon een klein accident zou zijn geweest, zo'n grote invloed heeft op mijn levenskwaliteit. Ik ben boos omdat er een buschauffeur zonodig te snel de rotonde moest nemen en daarmee mij 10 stappen terug zette.Tien stappen die ik misschien nooit meer terug vooruit zal zetten.
Al besef ik ook dat heel wat mensen er slechter aan toe zijn. Dat ook ik er slechter aan toe had kunnen zijn. Dus mijn gedachte zijn bij alle slachtoffers van verkeersongevallen. En ik hoop met mijn verhaal mensen er aan het herinneren dat als ze achter het stuur stappen, dat ze zich dan netjes aan de snelheden houden. Want een ongeluk is zo snel gebeurd. En wat is die ene minuut dat je sneller zou aankomen waard?

maandag 9 juli 2018

Met Flair: een interview over mijn lange zoektocht naar een diagnose


De laatste tijd heb ik niet veel meer geschreven over mijn leven met Ehlers-Danlos.
Maar laatst deed ik een interview met flair. Dit kwam zowel online te staan als in de Belgische editie van 3 juli.
(Sorry voor de rommel op de achtergrond, we waren toen juist aan het verhuizen)

zaterdag 23 juni 2018

iets over pech, inclusie en een hoop frustraties

Normaal schrijf ik niet als ik mij niet goed voel. Vandaar dat er soms heel lang hier geen berichten verschijnen. Maar deze keer is het anders.
Ik verga van de pijn. Ik weet me geen houding te geven. Al mijn ribben zijn gekneusd, mijn schouders, mijn bekken,...
Omdat ik te ziek werd en het appartement waar we woonde echt niet meer ging, moesten we verhuizen. Alleen, een probleempje. Hoe moesten we mijn elektrische rolstoel verhuizen zonder aangepaste auto?
foto via Pixabay
Na heel veel vijven en zessen kreeg ik uiteindelijk een rit gereserveerd bij De Lijn. Want zo moet dat als je in een rolstoel zit. Dan stap je niet zomaar eventjes de bus op en af waar en wanneer je maar wilt.
Dus veel later dan ik eigenlijk wou, kon ik de bus nemen. Medepassagiers waren heel behulpzaam en ik geraakte vlot de bus op.
Ik plaatste me op de voorziene plaats midden in de bus, zette netjes de remmen op. Helaas beschikken lijnbussen niet over verankeringspunten voor elektrische rolstoelen. Maar ja, zo'n stoel weegt 150kg. Dus die gaat zomaar niet schuiven of vallen. T is te zeggen, dat denk je dan toch (en had ik in het verleden ook nog nooit meegemaakt). Kinderwagens die daar staan vallen toch ook niet om?
Helaas nam deze buschauffeur het niet zo nauw met de snelheidslimieten en vloog hij door de bochten. Mijn stoel verschoof al een paar keer. Dus bij elke bocht probeerde ik me toch, tegen beter weten in, ergens aan vast te houden. Na een paar keer schuiven, ging het goed mis. Ik viel met rolstoel en al om. Plat op de grond op mijn rechterzijde. Ik voelde direct dat er goed wat mis was. Dus kwam de ambulance. In het ziekenhuis bleek 'gelukkig' alles maar uit de kom te zijn geweest. Tja, dat heb je met Ehlers-Danlos. Dus ben ik van kop tot teen gekneusd. En mijn rolstoel, die is kapot.
Dus nu zit ik helemaal aan huis gekluisterd en kan ik niets meer doen. Elke beweging doet pijn. Niezen, sokken uitdoen, tanden poetsen,.... ik voel het door heel mijn lichaam.
Ik kan ook niet meer eventjes naar buiten om mijn hulphond uit te laten, want mijn rolstoel is stuk.

De rolstoel was voor mij al een groot stuk onafhankelijkheid dat ik terug kreeg. Maar na deze farce ben ik er nog meer van overtuigd dat ik nood heb aan een aangepaste wagen. Als je al een trein of bus krijgt gereserveerd is het niet eens veilig!

Natuurlijk komt dit alles op een heel vervelend moment. Want bij een verhuis horen dozen die uitgepakt moeten worden. Maar dat zal toch eventjes moeten wachten. Eerst zo goed mogelijk genezen, alles afhandelen met de verzekeringen (want geloof me, ziekenhuisfacturen zijn duur, maar rolstoelen nog duurder). En dan verder sparen voor mijn eigen auto! Dat ik kan gaan en staan waar en wanneer ik wil op een veilige manier.
En als laatste blijf ik mij inzetten voor toegankelijk én veilig openbaar vervoer. Want het blijft een feit dat juist is, er zijn te veel auto's op de weg. Maar ja, als je zoals mij dagen op voorhand ritten moet aanvragen en dan nog niet veilig vervoerd kan worden, laten ze je weinig keus.
Ik heb een beperking, maar die zou niet zo beperkend mogen zijn zoals ze nu is.
Onze maatschappij is niet aangepast genoeg. Vroeger als je slecht kon zien, was dat een groot probleem. Ondertussen bestaan er brillen/lenzen, kan je je ogen laten laseren en weet ik veel wat. Slecht zien is geen beperking meer in deze maatschappij (op echt slechtzienden en blinden na). Zo zou dit ook moeten worden voor rolstoelgebruikers. Wij zijn ook maar mensen. Die door een of andere manier in een rolstoel zijn belandt. Maar daardoor zijn we niet minderwaardig!
Laatst was ik in Nederland. Elke tram was daar voorzien van een oprijplaat voor rolstoelen. Niets op voorhand aan te vragen. Gewoon zoals een gezonde persoon naar de halte gaan, opstappen en afstappen waar jij wilt.
Of probeer maar eens een dagje te gaan shoppen met vriendinnen. Niet simpel! Borduren en trapjes om winkels binnen te geraken, te smalle doorgangen om van de pashokjes nog maar te zwijgen. De kleine zelfstandige boetieks begrijp ik nog. Maar grote ketens als Zara of Galaria Ino. Vergeet het maar. Daar kunnen wij, rollende mensen niet binnen. En dat frustreert mij enorm. Ziek zijn is nog niet erg genoeg op zichzelf, maar de maatschappij maakt je nog zieker dan je bent. En uiteindelijk geraak je in een sociaal isolement omdat je nergens geraakt en/of nergens binnen geraakt.
En zo lang ik kan, zal ik hiervoor blijven vechten. Want het is niet omdat mijn gewrichten het begeven dat ik thuis moet zitten wegkwijnen.

PS: Je kan me altijd een steuntje geven via deze link: zo kan ik toch weer veilig de deur uit.
PS 2: Zo nu weten jullie waarom het hier de komende tijd weer eventjes wat stiller gaat zijn

donderdag 21 juni 2018

Stop met plastic


Vorige maand werd al uitgeroepen tot 'mei plasticvrij'. Er passeerde hier toen enkele gastbloggers en ik beloofde een give-a-way. Helaas is dat laatste er nog niet van gekomen door een verhuis. Maar national Geograpic gaat verder waar mei eindigde. Zij voeren nu een campagne 'STOP MET PLASTIC' Hiervoor stelde ze 8 doelen op waarmee ze dus de wereld weer een stukje groener kunnen maken. Hun 8 doelen splitste ze op in 2 delen. Bij het eerste deel ga je producten vervangen die je vaak gebruikt maar niet herbruikbaar zijn. De laatste doelen zijn acties om te ondernemen.
Maar geen paniek. De komende maand(en) ga ik jullie met heel wat alternatieve producten kennis laten maken zodat je met minder wegwerpmateriaal komt te zitten.

Dus voor alle duidelijkheid de 8 doelen op een rijtje:
foto via Pixabay

  1. Wattenstaafjes: hier zijn houten en bamboe varianten van
  2. Bestek: neem onderweg je eigen bestek mee of kies voor houten bestek in plaats van plastic
  3. Flesjes: gebruik duurzame flesjes zoals die van Dopper, Join the Pipe of andere alternatieven
  4. Koffiebekers: neem je eigen mok mee en gebruik geen plastic deksel of roerstaafje
  5. Tasjes: gebruik liever linnen of papieren tasjes
  6. Rietjes: ze zijn vaak niet nodig en er zijn duurzame alternatieven
  7. Zie je rondzwervend plastic? Raap het op en gooi het weg.
  8. Scheid je afval en bewaar je plastic apart

Zoals ik al zei stopt het hier op de blog dus ook niet na de maand mei. En begeleid ik jullie graag verder naar een groener leve. En daarnaast belofte maakt schuld. Er komt zeker een give-a-way van zou gauw mijn hobbykamer hier in de nieuwe woning in orde is.