zaterdag 21 augustus 2021

Nieuwe website

 Beste lezers


Omwille van praktische redenen ben ik overgestapt op een nieuwe website.
Vanaf nu zullen daar alle nieuwe berichten HIER verschijnen, ook alle oude berichten kan je hier terugvinden.
Hopelijk volgen jullie mee.



Tot gauw

zaterdag 17 april 2021

In perspectief

 

Beste mensen
Er moet mij hier het een en het ander van het hart. En ik weet dat ik hierbij heel wat mensen op de tenen ga trappen. Maar ik behoor tot een minderheidsgroep die voor corona werd vergeten, tijdens corona wordt vergeten en hoogstwaarschijnlijk na corona ook vergeten zal worden. En neem dat woordje vergeten maar heel letterlijk!
Overal wordt er steen en been geklaagd: kijk eens arme ik welke impact corona heeft op mijn sociaal leven, op mijn werk,... ocharmen de jeugd, we moeten wat meer rekening houden met hen want festivals zijn oh zo belangrijk voor hun ontwikkeling,...
Eventjes een reality check voor jullie:
Ben je zelf gezond? Zijn je naasten gezond? Heb je een dak boven je hoofd en eten op je bord? Hou dan je mond, hou je aan de regels en bijt even op je tanden! Ja, bijt even op je tanden. Want wat is een jaar?
Ik zal bij deze eventjes verduidelijken waar deze frustratie vandaan komt.
Stel je eventjes voor: nergens naartoe kunnen, nauwelijks tot geen sociale contacten (enkel online), niet kunnen/mogen gaan werken, geen feestjes, geen reisjes,... voor een deel van ons is dit al járen zo en zal dit ook zo blijven na corona.
Maar wij hebben geen stem in deze maatschappij. Wij kunnen niet gaan staken en het land lam leggen om op te komen voor onze rechten. Wat wat kunnen we doen? Met onze rolstoelen de autostrade blokkeren? De politie zal eens goed lachen en schuift ons letterlijk aan de kant. Want ja, als er iemand aan jouw rolstoel duwt, is het quasi onmogelijk om genoeg tegenkracht te geven door aan de hoepels te duwen. Neen, wij moeten dankbaar zijn voor de steun die we krijgen. Pas op: dat ben ik ook. Als ik vergelijk met lotgenoten in andere landen dan hebben het hier niet zo slecht getroffen.
Maar we zijn en blijven de eerste groep waar op bespaard wordt. De eerste groep die niet zal geholpen worden als alle bedden vol liggen in het ziekenhuis en er keuzes gemaakt moeten worden welke mensen voorrang krijgen op zorg. Wij zijn de groep mensen van wie niet levensnoodzakelijke behandelingen sinds begin dit jaar worden uitgesteld tot het plots wel levensbedreigend wordt. Ik heb dan ook al schrijnende verhalen gehoord. Dag na dag neemt de levenskwaliteit af tot....en de kans dat we kunnen herstellen tot het niveau van ervoor.... Het geld dat nodig is om deze crisis te betalen, dat zullen wij als eerste voelen. Omdat we niet kunnen protesteren als ze aan onze centen zitten. We hebben geen stem, dus het is ondergaan. Ken je die actie nog van het aantal mensen dat al jaren wacht op een assistentiebudget? Die lijst wordt alleen maar langer en langer, want dat geld gaat naar corona.
Technische werkloosheid, verminderd inkomen,...het is allemaal niet plezant. Maar is jouw inkomen in eens zo laag dat je nergens meer in aanmerking komt om te huren? Want ja, ik weet wat dat is. Ik stond namelijk enkele jaren geleden met mijn rug tegen de muur. Met een ziekte-uitkering kan je namelijk niet huren? En sociale woningen, dat was een wachttijd van minstens 10jaar. Dus ik ben blij dat ik toen bij iemand kon wonen, anders was het op straat geweest. Nu gaat het allemaal iets beter. Maar nog moet ik bijvoorbeeld kiezen welke medicatie ik neem. Want alle medicatie kopen die ik eigenlijk nodig heb, gaat simpelweg niet want dan blijft er geen geld meer over voor eten. Dus is het kijken welke de meeste impact hebben op mijn levenskwaliteit.
Het maakt me dan ook boos als ik nu mensen hoor klagen dat ze niet op reis kunnen. Sinds wanneer is dit een recht? Bij mijn weten is het nog altijd een luxe. Zo niet? Dan eis ik bij deze ook het recht op dat ik elk jaar op reis kan en liefst elke vakantieperiode. Dus hou je mond. Voor veel mensen is reizen geen evidentie maar alleen iets waarvan ze kunnen dromen.




zaterdag 27 maart 2021

Easy money: enkele simpele tips.

 Loopt je rekening ook altijd zo snel leeg? Kan je ook wel een extra zakcentje gebruiken? Vandaag deel ik enkele simpele tips. Rijk ga je er niet van worden. Maar wie het kleine niet eert is het grote niet weerd. 

cashback
Dit is waarschijnlijk wel hetgeen we allemaal wel het leukste vinden: deeltjes van onze aankoop terugbetaald krijgen. Je hebt natuurlijk je klantenkaarten in de supermarkten waar je punten kan sparen voor kortingsbonnen. Maar die moet je natuurlijk uitgeven in die bepaalde winkel.
Met de volgende 3 krijg je het gewoon op je rekening: 
  • Familycard: Familycard is een website waar heel wat webshops op staan verzameld. Als je een account aanmaakt kan je telkens via de website naar de webshop gaan. En als je dan betaald, krijg je een % terug. Je krijgt het bedrag pas uitbetaald als je 25€ hebt gespaard. Er staan heel wat bekende webshops tussen (zoals ome Ali, maar ook takeaway). Hier en daar loopt het wel eens mis, maar als je tijdig dan een mailtje stuurt met je factuur, komt het weer netjes bij op je rekening. 
  • Pay Bonsai: Hoe gemakkelijk kan het zijn? Je download de app, je koppelt je rekening en als je in bepaalde winkels betaald, krijg je automatisch op het einde van de maand je cashback op je rekening. En wat ik zelf ook een mooie vind, is dat ze per 10 betalingen die je doet een boom planten. 
  • Cake: Een beetje gelijkaardig als bovenstaande app. Maar met andere winkels en ze planten jammer genoeg geen bomen.

Enquêtes invullen.

  • Heel basic via i-Say. De beloning is niet super, maar hey, alle kleine beetjes tellen. De enquêtes zijn anoniem, en gaan over verschillende onderwerpen (politiek, corona, boodschappen,...). Niet elke vragenlijst kan je op je gsm doen. De uitbetalingen verlopen altijd heel vlotjes. 
  • Via BUFFL: deze app is iets moderner qua uitstraling. De vragenlijstjes zijn meestal lekker kort. Dus snel in te vullen tijdens de reclame op de tv. Soms zijn er ook grotere enquêtes waarvoor je een ruime vergoeding krijgt. De punten tellen sneller door dan in i-Say. De uitbetaling is in bonnen voor winkels ( of je kan het ook schenken aan een goed doel)

PS: Dit bericht is niet gesponsord, maar als je je registreert via de links in dit bericht dan krijg ik wel extra punten of zoiets. 




dinsdag 3 november 2020

Liefde in tijden van Corona

 Voor de verandering eens een luchtige post. T leven is al serieus genoeg.

Maar zoals we allemaal weten, het is geen simpele periode. En als single kan het nu soms extra zwaar zijn. Niemand in huis om eens tegen te zagen en te klagen. Dus nu het onmogelijk is om op café te gaan of dergelijke, dacht ik: laten we eens een online dating app uittesten. Want waar leer je nu anders nieuwe mensen kennen?

Poging één was het welgekende Tinder. Ik maakte een profiel aan met enkele leuke foto's van mij en de diertjes. Schreef een kort tekstje over wie ik was en de oplettende kijker kon uit de foto's uithalen dat ik Ehlers-Danlos heb. 
Al gauw waren er enkele matches. Sommige liepen al vast bij gewoon 'hey', sommige waren goed om een avondje een fijn chatgesprek mee te hebben. Maar heel vaak was het al na 2 zinnen of je geen zin had in seks. Oké, blijkbaar staat Tinder daar dus om gekend. Waar zat ik met mijn naïeve kop. Dus ja die gesprekken draaiende al gauw ook weer op niets uit.
Dus weer een rondje swipen dan maar. En zo kwam het dat ik op een avond de ene seks-advertentie na de andere voorbij zag komen. De ene al wat creatiever dan de andere. 

Zoals deze jonge man; best wel origineel:


Deze was iets minder creatief maar laat dan ook niets aan de verbeelding over. Al heb ik geen flauw idee wat die aubergines daar staan te doen (ik heb dus echt de indruk dat ik op een andere planeet woon soms)


En tot slot iemand die wel heel veel behoefte heeft aan fysiek contact



Dus Tinder bleek het dan zo toch niet te zijn voor mij. Gelukkig kwam laatst Facebook met een nieuwe functie: Dating. Daar dan maar een kijkje genomen. Het leuke op het eerste zicht, leek me dat je op voorhand al enkele vraagjes over jezelf kon beantwoorden. Als je dan niet zo creatief bent in het schrijven van tekstjes, kan je gewoon alvast enkele van die dingen invullen. Je kan ook aanduiden of je geïnteresseerd bent in een casual date of dat je eerder iets serieus zoekt. One night stands zijn niet zo mijn ding, dus als mensen dat eerlijk invullen, kan je op voorhand al negeren. Al loopt het dan toch blijkbaar af en toe mis. Kijk maar naar het volgende gesprek. Of hoe iemand de woorden quarantaine, lockdown, coronavirus,... niet begrijpt.


Tot zover dus mijn spannend liefdesleven 😅
Voor nu houd ik het dus daar eventjes voor bekeken. Maar misschien dat ik de komende weken alsnog de app terug open doe uit verveling. Want we moeten dan ook nog wel een tijdje in ons kot blijven.

Hou het veilig en blijf gezond! 
Tot gauw


zaterdag 16 mei 2020

Als je altijd in lockdown leeft

De laatste dagen hakt het er weer goed in: eenzaamheid.

Overal worden studies gedaan naar het effect van “langdurig isolement”. Door de Corona-epidemie moeten massa’s mensen alleen thuisblijven, sociale contacten tot een minimum beperken 

Maar wat als je leven er altij zo uitziet omdat je chronisch ziek bent?
Daar lijkt geen haan naar te kraaien. Het lijkt zelfs een voordeel; want je bent het toch gewend. 

Laat mij u een ding zeggen: dit went nooit.  Niet na 1 maand, niet na 5jaar!

Voor even voelde ik me niet de rare eend die altijd alleen thuis zat. Maar sinds kort mogen beperkte sociale contacten terug. En dan valt het terug op. Die spreekt af met die, die behoort tot die “bubbel van 4”. En ik? Ik behoor tot niemand zijn bubbel van 4 vrienden. 

Weet je dat ik het aantal berichtjes dat ik ontvangen heb de laatste 2 maanden met de vraag hoe het ging kan tellen op 1 hand? Een groot contrast met het aantal berichtjes dat ik verstuurde naar mensen die ik belangrijk acht in mijn leven. Ach, eigenlijk is dat niet zoveel anders als anders. Ik heb het al eens gecheckt. Als ik zelf niemand sms/bel/... dan hoor ik niets meer. Nu weet ik dat je niet op anderen moet rekenen om gelukkig te zijn, want dat je dan teleurgesteld wordt. Maar gewoon af en toe te bevestiging dat er daar buiten mensen zijn die jouw aanwezigheid even hard appreciëren als jij die van hen, dat zou fijn zijn. 

Een chronische ziekte maakt het leven op vele vlakken moeilijk. Ik besef maar al te goed dat ik niet de ideale vriendin ben: ik moet vaak afspraken afzeggen omdat ik te veel pijn heb, bepaalde activiteiten gaan gewoon niet,... maar besef dat dat voor mij nog frustrerend is dan voor jou! Elke dag die passeert voel ik toekomstdromen tussen mijn vingers wegglijden omdat dit lijf niet mee wilt. Dit verdriet alleen dragen is zwaar. Af en toe een schouder om op uit te huilen wordt gewaardeerd. En af en toe gewoon er bij kunnen zijn, er bij kunnen horen,.... dat is goud waard. 

Dus ik hoop dat als we een les uit deze Corona-epidemie hebben geleerd is: koester uw vrienden en familie! 

Ik kruip nu lekker bij mijn kat en mijn hond. De trouwste vrienden die je kan hebben.