zaterdag 23 juni 2018

iets over pech, inclusie en een hoop frustraties

Normaal schrijf ik niet als ik mij niet goed voel. Vandaar dat er soms heel lang hier geen berichten verschijnen. Maar deze keer is het anders.
Ik verga van de pijn. Ik weet me geen houding te geven. Al mijn ribben zijn gekneusd, mijn schouders, mijn bekken,...
Omdat ik te ziek werd en het appartement waar we woonde echt niet meer ging, moesten we verhuizen. Alleen, een probleempje. Hoe moesten we mijn elektrische rolstoel verhuizen zonder aangepaste auto?
foto via Pixabay
Na heel veel vijven en zessen kreeg ik uiteindelijk een rit gereserveerd bij De Lijn. Want zo moet dat als je in een rolstoel zit. Dan stap je niet zomaar eventjes de bus op en af waar en wanneer je maar wilt.
Dus veel later dan ik eigenlijk wou, kon ik de bus nemen. Medepassagiers waren heel behulpzaam en ik geraakte vlot de bus op.
Ik plaatste me op de voorziene plaats midden in de bus, zette netjes de remmen op. Helaas beschikken lijnbussen niet over verankeringspunten voor elektrische rolstoelen. Maar ja, zo'n stoel weegt 150kg. Dus die gaat zomaar niet schuiven of vallen. T is te zeggen, dat denk je dan toch (en had ik in het verleden ook nog nooit meegemaakt). Kinderwagens die daar staan vallen toch ook niet om?
Helaas nam deze buschauffeur het niet zo nauw met de snelheidslimieten en vloog hij door de bochten. Mijn stoel verschoof al een paar keer. Dus bij elke bocht probeerde ik me toch, tegen beter weten in, ergens aan vast te houden. Na een paar keer schuiven, ging het goed mis. Ik viel met rolstoel en al om. Plat op de grond op mijn rechterzijde. Ik voelde direct dat er goed wat mis was. Dus kwam de ambulance. In het ziekenhuis bleek 'gelukkig' alles maar uit de kom te zijn geweest. Tja, dat heb je met Ehlers-Danlos. Dus ben ik van kop tot teen gekneusd. En mijn rolstoel, die is kapot.
Dus nu zit ik helemaal aan huis gekluisterd en kan ik niets meer doen. Elke beweging doet pijn. Niezen, sokken uitdoen, tanden poetsen,.... ik voel het door heel mijn lichaam.
Ik kan ook niet meer eventjes naar buiten om mijn hulphond uit te laten, want mijn rolstoel is stuk.

De rolstoel was voor mij al een groot stuk onafhankelijkheid dat ik terug kreeg. Maar na deze farce ben ik er nog meer van overtuigd dat ik nood heb aan een aangepaste wagen. Als je al een trein of bus krijgt gereserveerd is het niet eens veilig!

Natuurlijk komt dit alles op een heel vervelend moment. Want bij een verhuis horen dozen die uitgepakt moeten worden. Maar dat zal toch eventjes moeten wachten. Eerst zo goed mogelijk genezen, alles afhandelen met de verzekeringen (want geloof me, ziekenhuisfacturen zijn duur, maar rolstoelen nog duurder). En dan verder sparen voor mijn eigen auto! Dat ik kan gaan en staan waar en wanneer ik wil op een veilige manier.
En als laatste blijf ik mij inzetten voor toegankelijk én veilig openbaar vervoer. Want het blijft een feit dat juist is, er zijn te veel auto's op de weg. Maar ja, als je zoals mij dagen op voorhand ritten moet aanvragen en dan nog niet veilig vervoerd kan worden, laten ze je weinig keus.
Ik heb een beperking, maar die zou niet zo beperkend mogen zijn zoals ze nu is.
Onze maatschappij is niet aangepast genoeg. Vroeger als je slecht kon zien, was dat een groot probleem. Ondertussen bestaan er brillen/lenzen, kan je je ogen laten laseren en weet ik veel wat. Slecht zien is geen beperking meer in deze maatschappij (op echt slechtzienden en blinden na). Zo zou dit ook moeten worden voor rolstoelgebruikers. Wij zijn ook maar mensen. Die door een of andere manier in een rolstoel zijn belandt. Maar daardoor zijn we niet minderwaardig!
Laatst was ik in Nederland. Elke tram was daar voorzien van een oprijplaat voor rolstoelen. Niets op voorhand aan te vragen. Gewoon zoals een gezonde persoon naar de halte gaan, opstappen en afstappen waar jij wilt.
Of probeer maar eens een dagje te gaan shoppen met vriendinnen. Niet simpel! Borduren en trapjes om winkels binnen te geraken, te smalle doorgangen om van de pashokjes nog maar te zwijgen. De kleine zelfstandige boetieks begrijp ik nog. Maar grote ketens als Zara of Galaria Ino. Vergeet het maar. Daar kunnen wij, rollende mensen niet binnen. En dat frustreert mij enorm. Ziek zijn is nog niet erg genoeg op zichzelf, maar de maatschappij maakt je nog zieker dan je bent. En uiteindelijk geraak je in een sociaal isolement omdat je nergens geraakt en/of nergens binnen geraakt.
En zo lang ik kan, zal ik hiervoor blijven vechten. Want het is niet omdat mijn gewrichten het begeven dat ik thuis moet zitten wegkwijnen.

PS: Je kan me altijd een steuntje geven via deze link: zo kan ik toch weer veilig de deur uit.
PS 2: Zo nu weten jullie waarom het hier de komende tijd weer eventjes wat stiller gaat zijn

donderdag 21 juni 2018

Stop met plastic


Vorige maand werd al uitgeroepen tot 'mei plasticvrij'. Er passeerde hier toen enkele gastbloggers en ik beloofde een give-a-way. Helaas is dat laatste er nog niet van gekomen door een verhuis. Maar national Geograpic gaat verder waar mei eindigde. Zij voeren nu een campagne 'STOP MET PLASTIC' Hiervoor stelde ze 8 doelen op waarmee ze dus de wereld weer een stukje groener kunnen maken. Hun 8 doelen splitste ze op in 2 delen. Bij het eerste deel ga je producten vervangen die je vaak gebruikt maar niet herbruikbaar zijn. De laatste doelen zijn acties om te ondernemen.
Maar geen paniek. De komende maand(en) ga ik jullie met heel wat alternatieve producten kennis laten maken zodat je met minder wegwerpmateriaal komt te zitten.

Dus voor alle duidelijkheid de 8 doelen op een rijtje:
foto via Pixabay

  1. Wattenstaafjes: hier zijn houten en bamboe varianten van
  2. Bestek: neem onderweg je eigen bestek mee of kies voor houten bestek in plaats van plastic
  3. Flesjes: gebruik duurzame flesjes zoals die van Dopper, Join the Pipe of andere alternatieven
  4. Koffiebekers: neem je eigen mok mee en gebruik geen plastic deksel of roerstaafje
  5. Tasjes: gebruik liever linnen of papieren tasjes
  6. Rietjes: ze zijn vaak niet nodig en er zijn duurzame alternatieven
  7. Zie je rondzwervend plastic? Raap het op en gooi het weg.
  8. Scheid je afval en bewaar je plastic apart

Zoals ik al zei stopt het hier op de blog dus ook niet na de maand mei. En begeleid ik jullie graag verder naar een groener leve. En daarnaast belofte maakt schuld. Er komt zeker een give-a-way van zou gauw mijn hobbykamer hier in de nieuwe woning in orde is.