maandag 16 januari 2017

A nightmare called social media

Steeds meer en meer begin ik mij te storen aan het gedrag op (as)sociale media. En dan met namen vooral op Facebook en de bijhorende messenger app.
Hoewel ik vaak online ben en dus snel bereikbaar ben, begrijpen sommige mensen niet dat je niet onmiddellijk reageert op een messenger berichtje. Dan krijg je 10 berichtjes met "???"
Soms ben ik ook op een familiefeestje, of even boodschappen doen, of in het ziekenhuis (wat nog al vaak gebeurd),... Hallo!!! Ik heb ook een leven hoor, en mijn gsm is niet vergroeid aan mijn vingers. Sorry als je 10 minuten moet wachten op een antwoord.
Neen, eigenlijk helemaal geen sorry! Iedereen die mij kent weet dat hij/zij een antwoord krijgt binnen een redelijke termijn. Heb gewoon even geduld en wees niet zo opdringerig.


En dan Facebook zelf. Mensen verliezen er precies dadelijk hun elementaire beleefdheid en zelfcensuur. Er wordt veroordeelt/geoordeeld/beoordeeld zonder ook maar enige rekening te houden met de feiten. Persoonlijke onenigheden worden zonder pardon online gesmeten. Net zoals in de middeleeuwen word je zonder boe of bah aan de schandpaal genageld.
Van een mug wordt een olifant gemaakt.
Ik ergerde me al langere tijd aan deze feiten, maar zeer recente gebeurtenissen zorgen er voor dat ik even mijn ongenoegen moet kunnen uiten.
Laat ik kort even de situatie schetsen (ik ga geen namen noemen). Persoon X vraagt aan mij, na het zien van de foto's van mijn eerste reborn of ik voor haar ook eentje wil maken. Door problemen met de leverancier bleek de pop die X graag wou hebben niet meer beschikbaar te zijn. Ik stel voor om eentje te maken die ik nog in voorraad heb, maar die niet zo groot is als de gevraagde, maar in aankoopprijs een stuk duurder was. Maar dat liet ik terzijde en de oude afgesproken prijs bleef behouden. Tijdens het maken stuurde X me om de haverklap een foto met "kan je dit zo doen". De dag er na stuurde X dan weer een foto met juist het omgekeerde. Ik probeerde een compromis te zoeken en stuurde X deze week de reborn op.
Ik krijg dan een berichtje dat X niet tevreden is. X wilt de helft van het betaalde bedrag terug maar wel de pop houden . Ik stel X voor dat ze de pop opstuurt en ik alle kosten voor mijn rekening neem en ze netjes de centjes terug krijgt. Dat vond X niet goed. De helft terug en de pop houden.... (als je een broek koopt en de stijl staat je niet aan, dan vraag je toch ook niet de helft van het bedrag terug maar breng je de broek terug en krijg je je centjes terug)
Terwijl ik naar een oplossing zocht zag ik in eens op Facebook allemaal haatberichten door persoon X over mij verschijnen!
Hoe kan je dan constructief een oplossing zoeken?
Op Facebook kan alles zo snel en anoniem dat mensen geen gĂȘne meer kennen.
Na dit laatste voorval heb ik besloten om mij als persoon terug te trekken van de sociale media. Enkel de accounts gekoppeld aan mijn blog (wat schrijven vind ik nog altijd leuk), zullen blijven bestaan.
En ik hoop dat niemand dit moet meemaken en dat we op een positieve manier met elkaar kunnen blijven omgaan.



4 opmerkingen:

  1. Ik kan inderdaad niet goed om met dat soort zaken. Maar doe je nu niet een klein beetje hetzelfde?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Misschien. Maar ik noem niemand bij naam. Het is een anekdote uit mijn leven die ik hier ter illustratie gebruik. Ik vind dat ik persoonlijke verhalen mag gebruiken omdat deze blog mijn persoonlijk plaatsje is. Ik heb met persoon X in de mate van het mogelijke persoonlijk naar een oplossing gezocht en nooit in het openbaar aangevallen, wat ik ook niet zal doen (maar omgekeerd helaas wel het geval was). Dit verhaal is persoonlijk en is een soort tendens die ik op Facebook waarneem.
      Ik moest gewoon even mijn frustraties kunnen delen. Misschien denk ik binnen een half jaar "oei ik ben toen een beetje te ver gegaan in mijn bericht". Maar dit is zowat hoe ik er nu over denk en voel.

      Verwijderen
  2. Ik begrijp je volledig hoor. Het is een van de redenen waarom ik gestopt ben met aan 'vreemden' tweedehands kledij te verkopen. Ze bieden af als gek, als je dan uiteindelijk zegt ok en het opstuurt, krijgen ze het aan en zijn teleurgesteld want ze hadden dit of dat toch anders verwacht. Terugsturen willen ze niet, ze willen hun geld terug en zullen het wel houden... Dan geef ik liever aan een goed doel

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. inderdaad. Wij geven nu veel weg via een lokale facebookgroep. Een soort weggeefwinkel, maar dan online. En de rest naar de kringloopwinkel.

      Verwijderen