dinsdag 23 mei 2017

Dinsdag poppendag: Tessa en de teddy's


de teddy's
Wie mij volgt op social media heeft het vast en zeker wel gezien; een operatie aan mijn pols. (Lang leven EDS) Maar dat hielt mij niet tegen om toch wat creatief bezig te zijn.
Uit mijn haakpen kropen 2 schattige teddyberen. Een kleintje gehaakt in katoen en een grotere gehaakt met tweed garen. De kleine blijft lekker gezellig bij mij wonen, de grote komt binnenkort in de webshop. 


kleine teddy heeft een plaatsje gevonden in huis
Ook kon ik eindelijk de start maken van mijn eerste waldorf pop. Wat is het fijn materiaal om mee te werken. Ik had online een kit besteld met de naam Tessa. In de doos zit al het materiaal om de pop te maken, behalve het materiaal voor de kleertjes. Maar dat is geen probleem, want ik heb nog meer dan stof en wol genoeg om kleertjes te gaan maken.
Er zijn verschillende manieren eigenlijk om de pop te maken heb ik gemerkt. In de kit die ik kocht, wordt het lichaam versterkt met een geraamte van omwikkelde ijzerdraad. In het boekje dat ik vorige keer liet zien, wordt het lichaam enkel gevormd met wol.
Wat de beste manier is weet ik niet. Misschien dat het ook afhankelijk is van de leeftijd van het kind voor wie het bedoelt is, ik kan me voorstellen dat een peuter liever een zachtere pop heeft en een lager schoolkind eentje dat blijft rechtzitten.
Hieronder vind je alvast enkele foto's.

de kit
de inhoud
de start is gemaakt, dit wordt het hoofdje.
het geraamte


Andere poppenmoeders: 

dinsdag 2 mei 2017

Dinsdag poppendag: Waldorf poppen, een beetje uitleg

Ik kondigde eerder al aan dat ik mee ging wagen aan een waldorf pop of ook wel gekend als zonnekind.
De eerste materialen zijn besteld, en ik kijk er naar uit om mijn eerste pop in mijn handen te houden.
startpakket Tessa dat ik bestelde om mee te beginnen
Maar voor het zo ver is wil ik toch een beetje het verhaal achter deze mooie poppen delen met jullie, omdat ze toch wel een beetje speciaal zijn.

Waar komen ze vandaan?
Zonnenkindpoppen vinden hun ontstaan in de antroposofie en worden daarom ook wel eens antroposofische poppen, steinerpoppen of waldorfpoppen genoemd. Rudolf Steiner, de grondlegger van de steinerscholen, gaf de ouders van de kindjes op zijn eerste school aanwijzingen hoe ze een pop konden maken voor hun kind. Achter deze aanwijzingen schuilt een hele filosofie
Zo vond Steiner het heel belangrijk dat de poppen uit natuurlijke materialen werden gemaakt. Zo zouden de kinderen hun tastzintuigen beter ontwikkelen. De redenering hierachter is: Als een kind het eerste natuurlijke materialen leert kennen, dan vormen die als het ware de basis voor het leven. Het kind zal daar dan een zekere eerbied voor ontwikkelen. Als het kind dan later in aanmerking komt met onnatuurlijke materialen, bv plastic, dan zal het het verschil in kwaliteit goed ervaren. Bovendien valt er aan natuurlijke materialen meer te beleven. Ze zijn steeds anders van structuur en nooit echt voorspelbaar. Hout, wol,... voelt en oogt heel anders dan plastic.

Welke materialen worden er gebruikt?
Zoals je hierboven al kon lezen, worden er enkel natuurlijke materialen gebruikt zoals wol en katoen.
Dit zorgt dat de pop stevig is maar toch zacht aanvoelt. Doordat de pop opgevuld wordt met wol, neemt het ook de lichaamstemperatuur aan van het kind en voelt de pop lekker warm aan.
Omdat de eerste poppen gemaakt werden door de ouders zelf, werden ze vaak gemaakt uit restmaterialen, zoals stukken van versleten kleding.
Ondertussen is er veel verandert en is er beter materiaal te verkrijgen. Maar elke pop wordt nog steeds met de hand gemaakt, daardoor is elke pop uniek.
Er zijn ook nog steeds ouders die een pop maken voor hun kind, maar ondertussen zijn er ook mensen die zich gespecialiseerd hebben in het maken van waldorf poppen en deze poppen verkopen (pas op: verschiet niet van de prijs als je een afgewerkte pop wilt kopen)

Voor elke leeftijdsfase een pop.
Er bestaan verschillende soorten poppen, aangepast aan de leeftijd van het kind.
Het begint bij de baby met een eenvoudige knooppop Dit is eigenlijk niet meer dan een zakdoek die op een bepaalde manier gevouwen en geknoopt wordt zodat er een hoofdje en handjes en voetjes ontstaan.
Wanneer je een echt popje wilt voor je baby, dan kun je kiezen voor een klein knuffelpopje. Dit popje heeft nog een gezicht zonder details en het lijfje is een soort slaapzakje. Dit spiegelt de ontwikkelingsfase van het kind.
Ook voor de dreumes bestaat er een aangepaste pop. Deze heeft al meer details, maar is nog heel basic. Deze knuffelpop heeft duidelijke armen en benen en is +/- 25cm groot.  En heeft enkele details in het gezicht. Omdat kleine kindjes nog vaak dingen in hun mond steken heeft deze pop nog geen losse haren.
Het kind is nu een peuter. Bij deze leeftijd is een lijspop met vaste kleren interessant. De benen en de armen van deze pop zijn al veel steviger gevuld. De pop heeft nog wel vaste kleertjes omdat de motoriek van het kind het nog niet toelaat om zelf de kleertjes te veranderen. De pop is ook een klein beetje groter en meet nu ongeveer 30cm.
Als de kleuter wat ouder wordt en zijn/haar motoriek beter wordt, kan je een pop geven waarvan de kleertjes aan en uit kunnen. De pop krijgt nu ook echte haren, zo kunnen er dan bijvoorbeeld vlechtjes in het haar worden gemaakt. Het gezicht zelf blijft heel basic.
Eens het kind leerrijp is en de fijne motoriek verbeterd, kan je je kind een pop geven met scharnier ledenmaten. Deze worden stevig vastgemaakt aan de romp en bewegen enkel als het kind dat zelf wilt. Ook het gezicht is nu veel gedetailleerder.


Zelf ook aan de slag?
Online vind je hier heel veel informatie
Zelf houd ik meer van een papierenhandleidingw, dus heb ik me dit boekje aangeschaft
Online kan je ook al het materiaal verkrijgen. Maar het is een beetje zoeken. Deze websites bieden alvast mooie startpakketten en materialen om te starten:
De Witte Engel
Moeder Aarde
Het Kaboutertje


Andere poppenmoeders: 

dinsdag 18 april 2017

dinsdag poppendag: moeder Gans

Het is hier een heel tijdje maar stilletjes geweest. Dat had zo zijn redenen.
Eerst en vooral was ik mijn ervaring aan het neerpennen over hoe het is om ongewenst kinderloos te zijn. Dit is voor een boek dat in september uitkomt. Hier kroop veel tijd in. Het was een moeilijk proces. Je verdriet onder ogen zien, steeds de confrontatie opnieuw verwerken,... Uiteindelijk ben ik wel blij dat ik het gedaan heb. Het heeft me zeker geholpen met de verwerking van mijn verdriet.
Daarnaast was mijn vriend 3 weken geleden betrokken bij een ernstig auto-ongeluk. Hij is er gelukkig nog 'goed' vanaf gekomen, een zware whiplash en hersenschudding, spierpijn,... Maar doordat ik zelf ziek ben, is het hier thuis een moeilijke situatie. Om beurten voor elkaar zorgen, extra huishoudhulp regelen,... En dan nog op zoek gaan naar een nieuwe auto etc. We hebben onze bezigheid gehad.
Gelukkig had ik tussendoor nog tijd om wat te haken. En op het laatste nippertje is ze nog klaar geraakt voor Pasen. Met trots stel ik jullie dan ook voor Moeder Gans, naar een patroon van Anja Toonen. Het was het moeilijkste patroon dat ik tot nu toe gehaakt heb. Maar ik ben blij met het resultaat. Mijn vriend vindt dat ze lijkt op de gans uit de Aristokatten. Na het bekijken van wat afbeeldingen moet ik hem wel een beetje gelijk geven ;-)







PS: Wil je op de hoogte blijven van al het leuks dat hier gebeurd, en de leuke marktjes waar ik met mijn knuffels ed sta? Schrijf je dan in voor de nieuwsbrief. Dit kan via het inschrijvingsformulier aan de linkerkant van mijn blog.



Andere poppenmoeders: 




dinsdag 28 februari 2017

dinsdag poppendag: Ieniemienie gaat naar school

Het was hier afgelopen weken een beetje stilletjes. Dat kwam omdat ik tijd nodig had om alles te verwerken en te beslissen wat ik nu wel en niet meer online plaats. Maar dinsdag poppendag wil ik zeker verder blijven doen.
Na een aantal katjes gehaakt te hebben, waagde ik mij nu aan een muis. Deze zal uiteindelijk naar een kleuterklasje gaan als klasknuffel. Ieniemienie van Sesamstraat is hun mascotte.
Zien jullie de gelijkenissen?

Ik hoop dat de kleutertjes er veel plezier aan gaan hebben.
work in progress

Nu eerst nog eventjes poseren en dan ga ik op reis:

zaterdag 4 februari 2017

Gastblog: Leven met een chronische aandoening

Het is weer het eerste weekend van de maand. Dus tijd voor de maandelijkse gastrubriek. Vandaag is Siobhan aan het woord. Zij kreeg op haar 15e de diagnose 'atopisch eczeem'. 

Mijn naam is Siobhan, ik ben net 25 geworden en ik woon in Aarschot (België). Ik omschrijf mezelf weleens als een chronisch autodidact mede dankzij mijn doorzettingsvermogen om mijn eigen gezondheid te verbeteren, heb ik geleidelijk aan een verslaving ontwikkeld wat betreft continual life improvement ;) Er gaat geen dag voorbij dat ik geen boeken lees, podcasts beluister of research doe naar nieuwe wetenschappelijke inzichten m.b.t. natuurlijke gezondheid, ecologisch leven en spirituele zelfontplooiing.

Ik heb sinds 2015 mijn eigen blog Plant Seeds, waarmee ik mensen wil inspireren met plantaardige receptjes en tips en advies deel rond natuurlijke voeding, de helende kracht van detox, en inzichten geef in mijn ecologische levensstijl.

Tien jaar geleden, op mijn vijftiende, kreeg ik de diagnose ‘atopisch eczeem’. Daardoor heb ik vaak een erg droge, ontstoken, pijnlijke huid met ‘jeukaanvallen’, vaak ’s avonds en ’s nachts.  Het is vooral de pijn, jeuk en slapeloosheid die mijn leven heel sterk beïnvloed hebben.

Mijn eczeem is lang heel ernstig geweest en op dieptepunten sliep ik soms slechts 1 uur per nacht, in kwartiertjes. Ik kan niet met woorden omschrijven wat slapeloosheid met je doet… Het drijft je tot suïcidale gedachten.

Ik ben zo zo blij dat ik erdoor ben geraakt, dat ik twee jaar geleden besloten heb om eens naar de kern van mijn symptomen te gaan kijken. Ik schreef me in voor de Complete Detox Academy en veranderde geleidelijk aan mijn dieet, begon met dagelijkse en meer intensieve detoxing. Na enkele dagen begon mijn huid al te verbeteren en na enkele maanden had ik zelfs eczeemvrije dagen!

Vandaag heb ik nog steeds eczeem, en het kan soms, vooral in de winter, nog wel eens opflakkeren, maar het zwaarste heb ik achter de rug. Waar ik vroeger dagelijks cortisone smeerde en slaappillen nodig had, voel ik me vandaag zonder cortisone en medicatie beter dan ooit.

In periodes wanneer mijn huid er erg aan toe was, had ik het vooral moeilijk met sociale interacties. Ik voelde me lelijk, uitgeput en erg onzeker. Dat kwam bij mensen weleens over alsof ik geen interesse in hen had. En dat was in principe ook zo ik had geen energie om er te zijn voor mezelf, laat staan voor iemand anders. Het was dan vaak ook moeilijk om met mensen om te gaan. Mensen die nooit chronisch ziek zijn geweest, begrijpen vaak niet hoe moeilijk het is, wat het met je doet, hoe machteloos je je soms voelt, hoe diep je zit en hoe moeilijk het is om daarover te praten…

Ik kan wel zeggen dat ik een enorm groot empathisch vermogen heb ontwikkeld door mijn ziekte, ik weet wat het met je doet als je niet kan slapen, of als je constant afgeleid bent door pijn en een onstilbare jeuk.

Ik heb vooral erg veel geluk gehad met mijn vriend, die ik vier jaar geleden leerde kennen. Hij is er echt altijd voor me geweest. Hij heeft me gekend en aanvaard op mijn dieptepunten. Zijn aanwezigheid, acceptatie en positieve instelling hebben me erg geholpen om uit de put te klimmen. Zonder zijn steun was ik er nooit zo snel uit geraakt. Dat zal ik nooit, nooit vergeten.

Wat ik nog wil zeggen aan wie dit leest en zichzelf hierin herkent: ik weet dat leven met een chronische ziekte een eenzame weg kan zijn. Ik heb er zelf heel lang mee geworsteld en ik wou dat ik sneller wist wat ik vandaag weet.

Met de energie die ik vandaag heb, wil ik iets terug doen. Ik wil er graag zijn voor mensen die hetzelfde meemaken als ik. De kennis die ik nu heb, delen en daarmee mensen hun doel om terug gezond te worden, helpen bereiken.

Bij deze is mijn warme oproep: blijf er alsjeblieft niet alleen mee zitten. Er is echt wel een manier om je pijn te verzachten en misschien zelfs te genezen, zoals ik zelf heb mogen ondervinden.

Wil je er graag over praten? Stuur me gerust een e-mail via siobhan@plantseedstoday.com of voeg me toe op Skype als siobhandolezal.


Love + healing vibes your way

Dank u wel voor je verhaal. Ik wens je nog veel succes en sterkte toe.

Heb je zelf een chronische ziekte of ken je zo iemand, dan kan je je steeds kandidaat stellen als gastblogger. Stuur een mailtje naar: laviederose@outlook.com voor meer informatie
http://laviedeladyrose.blogspot.be/2016/07/oproep-gastbloggers-gezocht.html 

dinsdag 24 januari 2017

Disney swap

Al een heel tijdje terug besloten Stephanie van Miss Pixie's en ik om een swap te doen in het thema Disney. Onze verzenddatum werd een paar keertjes verschoven, wegens te ziek om het op tijd klaar te krijgen (tja dat kan je al eens hebben als je beide met je gezondheid sukkelt). Maar uiteindelijk was het het wachten meer dan waard!
Ik kreeg van haar een super mooi cadeau:
- Een Winnie the pooh kussen met verstopvakjes. Dat gaat zeker volgende keer mee naar het ziekenhuis. Kan ik lekker mijn gsm ed in verstoppen


- Een leuk schattig schriftje dat ik meteen tot haakdagboek bombardeerde. Elk haakproject van 2017 komt hier in te staan, met een staaltje garen, een foto en waar het patroon te vinden is. Zo heb ik tegen het einde van het jaar een mooi overzicht
haakdagboek
- Oorbelletjes die zo lief zijn!

- En iets wat al heel lang op mijn to-do lijstje stond: een jasje voor mijn theetas. Ik ga nog al vaak met de trein en dan neem ik in het station wel eens een bekertje thee. Maar wat kunnen die dingen warm zijn! Dus met deze winnie coffeecozy geen verbrande handjes meer :-) Me happy

Stephanie is een fan van Tinkerbel, dus koos ik er voor om een cadeautje samen te stellen met haar in de hoofdrol. 
Voor de eerste keer werkte ik met flock en flex folie om het schriftje, het pennendoosje en het kussen van een tekst/figuurtje te voorzien.
Ik haakte ook een knuffel (het patroon kan je vinden op de website van Veritas)
En als laatste een knijpzakje dat je zowel voor je (zonnen)bril of als portemonnee kan gebruiken.

Lees hier Stephanie haar verslag

dinsdag 17 januari 2017

Dinsdag poppendag: Eden


Ik was al een tijdje bezig aan een nieuwe reborn. Dit ging met veel horten en stoten. Laagje er op, er terug af, want ik kreeg het maar niet zoals ik het wou.
Hoewel ze oorspronkelijk voor mezelf bedoeld was, is ze toch vertrokken naar een andere mama.
Dit kwam omdat er problemen waren met de leverancier. Ik had een andere kit besteld op aanvraag, maar die kwam maar niet aan. Dus uiteindelijk dan maar deze verder afgewerkt. Van de toekomstige mama, kreeg ik heel de tijd foto's en vragen toegestuurd of ik dit niet kon, zus niet kon. Helaas veranderde ze vaak van mening. Dan veel haar, dan weinig haar, dan geen rouge dan weer te bleek. Uiteindelijk was het een grote bron van stress voor mij geworden. Ik ben blij dat ze uiteindelijk vertrokken is naar haar nieuwe huis en hoop dat de nieuwe mama blij is met het uiteindelijke resultaat.
Voor mezelf heb ik hier uit geleerd dat ik geen reborns meer ga maken op bestelling. Ik heb er nog eentje die besteld is. Maar daarna nooit meer. Misschien maak ik er nog wel en verkoop ik ze dan (want het is een dure hobby). Maar dan op mijn tempo en naar mijn smaak. Want dit heeft mijn gezondheidstoestand geen goed gedaan. De stress die ik er om den duur van kreeg, was erger dan op mijn laatste job. En stress verergert mijn pijn en dergelijke.
Ik maak nog eentje die nog besteld is en dan heb ik nog eentje voor mezelf liggen. Maar die kan wachten tot ik er weer zin in heb. 
Daarna wil ik graag zonnenkindjes/waldorf poppen leren maken. Ik denk dat deze dichter bij mij liggen dan reborns.

work in progress

klaar voor mijn nieuwe mama
klaar om te vertrekken

maandag 16 januari 2017

A nightmare called social media

Steeds meer en meer begin ik mij te storen aan het gedrag op (as)sociale media. En dan met namen vooral op Facebook en de bijhorende messenger app.
Hoewel ik vaak online ben en dus snel bereikbaar ben, begrijpen sommige mensen niet dat je niet onmiddellijk reageert op een messenger berichtje. Dan krijg je 10 berichtjes met "???"
Soms ben ik ook op een familiefeestje, of even boodschappen doen, of in het ziekenhuis (wat nog al vaak gebeurd),... Hallo!!! Ik heb ook een leven hoor, en mijn gsm is niet vergroeid aan mijn vingers. Sorry als je 10 minuten moet wachten op een antwoord.
Neen, eigenlijk helemaal geen sorry! Iedereen die mij kent weet dat hij/zij een antwoord krijgt binnen een redelijke termijn. Heb gewoon even geduld en wees niet zo opdringerig.


En dan Facebook zelf. Mensen verliezen er precies dadelijk hun elementaire beleefdheid en zelfcensuur. Er wordt veroordeelt/geoordeeld/beoordeeld zonder ook maar enige rekening te houden met de feiten. Persoonlijke onenigheden worden zonder pardon online gesmeten. Net zoals in de middeleeuwen word je zonder boe of bah aan de schandpaal genageld.
Van een mug wordt een olifant gemaakt.
Ik ergerde me al langere tijd aan deze feiten, maar zeer recente gebeurtenissen zorgen er voor dat ik even mijn ongenoegen moet kunnen uiten.
Laat ik kort even de situatie schetsen (ik ga geen namen noemen). Persoon X vraagt aan mij, na het zien van de foto's van mijn eerste reborn of ik voor haar ook eentje wil maken. Door problemen met de leverancier bleek de pop die X graag wou hebben niet meer beschikbaar te zijn. Ik stel voor om eentje te maken die ik nog in voorraad heb, maar die niet zo groot is als de gevraagde, maar in aankoopprijs een stuk duurder was. Maar dat liet ik terzijde en de oude afgesproken prijs bleef behouden. Tijdens het maken stuurde X me om de haverklap een foto met "kan je dit zo doen". De dag er na stuurde X dan weer een foto met juist het omgekeerde. Ik probeerde een compromis te zoeken en stuurde X deze week de reborn op.
Ik krijg dan een berichtje dat X niet tevreden is. X wilt de helft van het betaalde bedrag terug maar wel de pop houden . Ik stel X voor dat ze de pop opstuurt en ik alle kosten voor mijn rekening neem en ze netjes de centjes terug krijgt. Dat vond X niet goed. De helft terug en de pop houden.... (als je een broek koopt en de stijl staat je niet aan, dan vraag je toch ook niet de helft van het bedrag terug maar breng je de broek terug en krijg je je centjes terug)
Terwijl ik naar een oplossing zocht zag ik in eens op Facebook allemaal haatberichten door persoon X over mij verschijnen!
Hoe kan je dan constructief een oplossing zoeken?
Op Facebook kan alles zo snel en anoniem dat mensen geen gêne meer kennen.
Na dit laatste voorval heb ik besloten om mij als persoon terug te trekken van de sociale media. Enkel de accounts gekoppeld aan mijn blog (wat schrijven vind ik nog altijd leuk), zullen blijven bestaan.
En ik hoop dat niemand dit moet meemaken en dat we op een positieve manier met elkaar kunnen blijven omgaan.



dinsdag 10 januari 2017

Dinsdag poppendag: kerstcadeaus

Ah Eindelijk! Alle poppen kerstcadeautjes zijn op hun bestemming geraakt.
Van eentje konden jullie een tijdje terug al het begin zien.
Het werd uiteindelijk Tinkerbel, een cadeautje voor een echte fan.

Voor mijn vriend maakte ik een jack-russel.
een hondje voor mijn vriend

En dan ben ik ook nog volop bezig met een reborn. Deze had ik al graag af gehad, maar door omstandigheden gaat het allemaal wat trager dan verwacht.
Hopelijk kunnen jullie volgende week het eindresultaat zien.


zaterdag 7 januari 2017

gastblog: leven met een chronische aandoening

Het is weer zover. Tijd voor de maandelijkse gastrubriek. Elk eerste weekend van de maand, komt hier iemand aan het woord die leeft met een chronische aandoening. Vandaag vertelt Isabelle haar verhaal. Zij heeft de ziekte van Crohn en heeft chronische pijn.


Stel jezelf kort voor
Ik ben Isabelle, 26 jaar en ik woon in Tienen, België. Momenteel woon ik nog in een duplex appartement met mijn vriend en ons konijn, maar we zijn nu begonnen aan het verbouwen van ons eigen huis waar we dan hopelijk volgende zomer kunnen intrekken! Ik blog wekelijks op By Isabelle (www.byisabelle.be) waar ik voornamelijk schrijf over beauty, maar ook over fashion en lifestyle. Mijn 'ziek zijn' komt wel aan bod op mijn blog omdat het gewoon een deel is van wie ik ben, maar het is niet het hoofdonderwerp. Buiten bloggen hou ik van koken, lezen, trucjes leren aan ons konijn, dingen doen met vrienden, makeup en series kijken.

tijd voor een infuus
Welke aandoening/ziekte heb je?
Ik heb de ziekte van Crohn en chronische pijn. 
Crohn is een autoimmuun ziekte die zorgt voor ontstekingen in je spijsverteringsstelsel, voornamelijk in de darmen. Typisch zijn ontstekingen aan de overgang van de dunne naar de dikke darm. In het begin heb ik 2 verschillende soorten pilletjes geprobeerd om het onder controle te krijgen, maar omdat deze niet hielpen en mijn ontsteking zo ernstig was, zijn ze gestart met Remicade infusen. Deze krijg ik nu nog steeds om de 6 weken in het ziekenhuis.
Voor de chronische pijn heb ik al verschillende diagnoses gehad en nu is dat fibromyalgie. Maar enkele maanden geleden zijn er weer nieuwe onderzoeken gestart omdat die diagnose in twijfel getrokken wordt door mijn arts.

Hoe oud was je toen de eerste symptomen optraden?
De symptomen van de Crohn begonnen aan het eind van de zomer van 2012, toen was ik 22. Ik kreeg toen een ernstige ontsteking aan mijn slokdarm en maagingang. Daarna begon ik regelmatig last te krijgen van mijn darmen, maar het was nog redelijk onschuldig. In december 2012 werd het echter allemaal wat ernstiger en in januari had ik zoveel krampen dat ik bijna niet meer at en ik moest constant naar het toilet.
De pijn in mijn spieren en gewrichten begon in het voorjaar van 2013, dus op het moment dat de syptomen van de crohn op zijn ergst waren.

Wanneer kreeg je de juiste diagnose?
Voor mijn Crohn kreeg ik op 8 maart 2013 mijn diagnose. Ik ken deze datum vanbuiten omdat ik hem elke keer als ik mijn infuus krijg op mijn verzekeringspapieren moet invullen. Het heeft van begin januari tot begin maart geduurd voor ik die diagnose had. Mijn toenmalige huisarts had gewoon bloed getrokken en toen dat goed terugkwam, kreeg ik pilletjes voorgeschreven met de diagnose prikkelbare darm. Die hielpen dus totaal niet. Uiteindelijk veranderde ik van arts en die heeft me dan rechtstreeks naar spoed gestuurd. Op dat moment at ik praktisch niks meer en lag ik soms op een bolletje te wenen van de pijn. Ik zat 11 uur op spoed voordat ze me naar huis stuurden met een afspraak voor een coloscopie de week erna. Bij die coloscopie werd meteen duidelijk dat ik Crohn had. Mijn darm was zwaar ontstoken. Dat was op 8 maart 2013.
Voor mijn Chronische pijn is er nog steeds geen duidelijke diagnose. Eerst dachten ze dat het door mijn Crohn kwam en later dat het een bijwerking was van de Remicade. Eind 2013 ben ik 2 weken in het ziekenhuis opgenomen geweest en ben ik daar helemaal binnenstebuiten gekeerd. Uiteindelijk stuurden ze mij naar huis met het verhaal dat ik hypermobiele gewrichten had en hoogsensitief was. Niets wat ik nog niet wist en geen echte diagnose. In de herfst van 2015 kreeg ik dan van een andere arts de diagnose fibromyalgie, maar daar staat mijn huisarts niet achter. Dus ik ben weer onderzoeken aan het doen en hoop ik dat ik snel een juiste diagnose krijg!

Welke impact heeft de ziekte op je leven? 
De impact van de Crohn valt op dit moment nog wel mee. In het begin kon ik heel veel dingen niet meer eten zonder vreselijke buikpijn te krijgen, maar nu de ontstekingen onder controle zijn, verdraag ik weer bijna alles. Alleen bier gaat echt niet en ook met ongeschilde paprika, champignons en kaas moet ik oppassen.
De pijn heeft het meeste impact. Ik kan niet meer gaan werken en werd na enkele maanden afwezigheid ook ontslagen op mijn werk (ik was animatrice in een woonzorgcentrum). Verder zijn mijn vriend en ik ook heel veel vrienden kwijtgeraakt door mijn ziek zijn. Je loopt tegen heel veel onbegrip aan en komt echt wel te weten wat je aan wie hebt. Er is een hele zware periode geweest waarin we plots bijna heel onze vriendenkring zijn kwijtgeraakt. Ik kreeg toen heel veel verwijten te horen. Zo zou ik een profiteur zijn en helemaal niet ziek... Ik maakte misbruik van mijn vriend... Er werd niet begrepen dat ik sommige dingen wel kon doen en andere niet... Dit heeft een hele tijd aangesleept en uiteindelijk hebben we volledig gebroken met deze personen, wat erg zwaar was, maar uiteindelijk viel er wel een hele last van onze schouders. Nog steeds merk ik vaak dat mensen niet helemaal begrijpen hoe het zit, want je ziet toch niets aan mij? Ik heb het dan ook erg moeilijk om dingen af te zeggen wanneer ik me niet goed voel, ik wil een zo normaal mogelijk leven blijven hebben en het is moeilijk om te accepteren dat ik niet kan doen wat een gezond persoon doet.

Krijg je veel steun van je omgeving?
Ik krijg heel veel steun van mijn vriend. We zijn nu 7 jaar een koppel en in het begin was ik nog gewoon gezond. Ik vind het vaak oneerlijk voor hem, want hij heeft er niet voor gekozen om een zieke vriendin te hebben.
Ook heb ik veel steun van vrienden en familie.

Wat ging er door je heen toen je je diagnose kreeg?
Bij mijn diagnose van Crohn stortte mijn wereld wel even in. Ik had toen zoveel pijn en toen ik hoorde dat ik een chronische ziekte had, was ik bang dat ik altijd zoveel pijn zou hebben. Gelukkig voelde ik me een half jaar later al veel beter door de Remicade.
Voor de chronische pijn heb ik al verschillende diagnoses gehad, maar of een daarvan juist was, dat weten we eigenlijk nog niet...

teveel pijn om op te staan
Wat vind je het moeilijkste aan je ziekte?
Aan mijn Crohn is het moeilijkste dat hij redelijk onvoorspelbaar is. Zo kan ik me heel goed voelen en dan iets eten waar ik erg op reageer. Dan blaast mijn buik op en krijg ik erge krampen en zit ik soms een hele nacht op het toilet (sorry TMI).

De chronische pijn is op dit moment eigenlijk het moeilijkst. Ik loop steeds weer tegen mijn grenzen aan en kan eigenlijk maar heel weinig doen op een dag. Ik breng dan ook het meeste tijd door in mijn bed of voor de tv (thank god for netflix!).Vaak doe ik toch teveel op een dag, vooral als we iets met vrienden of familie gaan doen of wanneer mijn vriend een vrije dag heeft en dan voel ik de nasleep ervan nog dagen lang.



Liefste Isabelle, bedankt dat je je verhaal met ons wou delen. Ik wens je nog heel veel sterkte toe!

Heb je zelf een chronische ziekte of ken je zo iemand, dan kan je je steeds kandidaat stellen als gastblogger. Stuur een mailtje naar: laviederose@outlook.com voor meer informatie
http://laviedeladyrose.blogspot.be/2016/07/oproep-gastbloggers-gezocht.html