maandag 2 mei 2016

het leven door een roze zebrabril


Mei is de International EDS awareness month.
Vorig jaar schreef ik een berichtje over welke impact EDS op mijn leven tot zo ver heeft gehad.
Hoewel ik steeds meer achteruit ga en meer hulpmiddelen nodig heb. Wil ik dit jaar geen klaagbericht schrijven, maar het eens door een roze bril bekijken.
Dus hier gaan we dan:


  • Een jeukende rug is voor ons geen probleem. We kunnen namelijk zelf op alle plekjes op onze rug krabben. Dit geldt trouwens ook voor het dichtdoen van een rits van een kleedje.
  • We hoeven geen zevenjarige doktersopleiding te volgen om te weten waar welke spier zich bevindt, wat we moeten doen bij een ontwrichting, welke medicatie helpt bij ontstekingen/hevige pijnopstoten/.... En ja soms zijn we zelfs slimmer dan artsen. Ga maar eens na hoeveel van jouw artsen al heeft gehoord van Ehelrs Danlos Syndroom en wat dat juist inhoudt.
  • Met Halloween hoeven we geen gekke kostuums te kopen. We kunnen met ons lichaam mensen de stuipen op het lijf jagen met gekke houdingen/bewegingen. But don't worrie, we doen niets dat pijnlijk is voor ons, we hebben zo al genoeg pijn
  • Zomer en winter; we hebben altijd een babyvelletje, lekker zacht
  • En om af te sluiten: het mogen dan wel spalken zijn, maar zie onze handen er niet fancy uit met deze silversplints?

Zo dat was het voor vandaag!

Tot de volgende

Geen opmerkingen:

Een reactie posten