zaterdag 31 januari 2015

een portefeuille

Sinds ik werkloos thuis zit, heb ik weer wat tijd om te naaien. Deze keer ging ik voor een portefeuille.
Dit was het eerste resultaat (deze gebruik ik trouwens):

Maar ik had de buitenkant niet verstevigd en langs de linker kant zijn de vakjes te smal. Maar ja, ik gebruik hem toch omdat ik de kleurtjes zo leuk vind.
Gisteren was het dan tijd voor poging twee. Deze keer een mooie combinatie in het blauw. Maar ook nu zitten er kleine foutjes in. De buitenkant is deze keer wel verstevigd.



Maar ook nu zijn er vakjes te smal en zit er aan de binnenkant een naad los.
Volgende keer dus alles een beetje breder uitknippen en dan is het zeker 3e keer goede keer. En dan kan je hem ook terug vinden in mijn webwinkel: laviederose.tk

En ondertussen ben ik nog op zoek naar een babypop van circa 52cm groot omdat ik binnenkort een kleine babycollectie wil naaien. Als je er eentje weet te vinden, mag je het altijd laten weten

dinsdag 27 januari 2015

My life with EDS

Sinds ik begin december 2014 de diagnose Ehlers-danlos type 3 (hypermobiliteitstype) is er toch het een en het ander veranderd in mijn leven.
Voordien had ik ook wel last van het een en het ander. Ontstoken gewrichten, omgeslagen enkels, verstuikte vingers/polsen, stijfe nek, rugpijn,... Maar sinds de diagnose kan ik actief op zoek gaan naar hulpmiddeltjes om mijn leven draaglijker te maken. Want eerlijk gezegd, ik kan me geen dag meer herinneren dat ik geen pijn had.
Zo heb ik me een nieuwe (wel een tweedehandse, want anders niet te betalen) bureaustoel aangeschaft:
Deze stoel zorgt er voor dat je een goede zithouding hebt, en dat je je rugspieren traint. Iets wat natuurlijk heel belangrijk is.
Daarnaast ben ik ook eens langsgeweest bij de pijnkliniek. Vermits paracetamol niet helpt en ik slecht regaeer op ibuprofen en diclofenac bleef er voor mij niet veel meer over. Dus nu neem ik tramadol. Zo word ik s nachts niet meer wakker van de pijn.
Voor de rest ben ik op zoek naar hulpmiddeltjes of probeer ik zelf hulpmiddeltjes te maken die het allemaal wat comfortabeler maken. Binnenkort daar meer over.

Voor veel mensen is het vaak moeilijk om te begrijpen wat EDS doet met een mens. Want op een 'goede' dag zie je niets aan mij. Dan loop ik zonder krukken, zijn er geen vingers ingetaped,... Mensen die me dan niet zo goed kennen begrijpen dan vaak niet waarom je iets niet kunt, waarom je zo snel moe bent. Een mooie voorstelling die vaak wordt gegeven om dit te verduidelijken is de 'lepeltheorie'
Hieronder een afbeelding waarin dit mooi gevisualiseerd wordt:
  
Kortom, iets wat voor iemand anders de gewoonste zaak van de wereld is, kost voor mij heel wat energie/kracht.
Wil je graag meer weten over deze aandoening kan je altijd eens een kijkje nemen op deze website: http://users.telenet.be/ehlersdanlos/index.html  Persoonlijk vind ik dat deze website heel veel informatie bevat die op een menselijke manier wordt uitgelegd.
Maar natuurlijk mag je me ook altijd vragen stellen.

zondag 18 januari 2015

Geboortecadeau


En we maakte nog eens een badcape. Deze keer met de naam van het kindje er op.
Hopelijk zijn ze er blij mee
Wil je zelf ook een gepersonaliseerd geboortecadeau? Dan kan je er altijd hier eentje bestellen.

dinsdag 13 januari 2015

boekenchallenge

Deze ochtend zag ik op facebook een boekenchallenge verschijnen.
Vermits ik dit jaar nog geen goede voornemens heb genomen en ik weer een stapel boeken cadeau heb gekregen, is dit misschien een goed idee.
Wie doet er nog mee?

vrijdag 9 januari 2015

slaap wel oma

Deze week moest ik afscheid nemen van oma. Het kwam allemaal wat onverwacht, maar uiteindelijk was het goed. Ze heeft mooi afscheid kunnen nemen van iedereen en ze is op een vredevolle manier van ons heen kunnen gaan.
Graag wil ik ook hier nog eventjes afscheid van haar nemen met volgend tekstje:


De kleine prins, afkomstig van een planeet, die hij alleen bewoonde met zijn roos, is toevallig op aarde aangeland en heeft kennis gemaakt met een piloot die wegens een defect aan zijn vliegtuig, een noodlanding heeft moeten maken in de woestijn.
Na een mooi avontuur is de tijd gekomen om terug te keren naar daar van waar hij kwam en afscheid te nemen.
Zoals oma klaar was voor haar vertrek, heeft ook de Kleine Prins er al het vertrouwen in. In het volgende fragment neemt hij afscheid van zijn vriend, de piloot, en spreekt hem troostende woorden toe.

-       Ik ben blij dat je gevonden hebt wat er aan je machine mankeerde. Nu kun je naar huis… Zei de Kleine Prins.
-       Hoe weet je dat?
ik had hem net willen vertellen dat de reparatie me, tegen alle verwachtingen in, gelukt was!
Hij antwoorde niets op mijn vraag maar vervolgde:
-       Ik ga vandaag ook naar huis…
En toen wat bedroefd:
-       Dat is veel verder en moeilijker
Ik voelde wel dat er iets wonderlijks aan het gebeuren was. Ik sloot hem vast in mijn armen als een klein kindje en toch was het alsof hij loodrecht weggleed in een afrond zonder dat ik iets aan kon doen…
Zijn blik was ernstig, op de verte gericht:
-       Dus ik heb je schaap en de kist voor het schaap en ik heb je muilkorf…
En hij glimlachte verdrietig.
Ik wachtte lang. Ik voelde dat hij langzamerhand warm werd.
-       arm klein kereltje, je bent geschrokken....
Ja, hij was zeker geschrokken! Maar hij lachte zachtjes
-       Vanavond zal ik nog veel erger schrikken…
En weer bekroop mij het gevoel van iets onafwendbaars. Ik begreep dat ik de gedachte niet kon verdragen die lach nooit meer te zullen horen. Die lach was voor mij als een bron in de woestijn…
Maar hij zei:
-       vannacht is het een jaar geleden. Dan staat mijn ster precies boven de plek waar ik verleden jaar gevallen ben.
-       Kereltje, zei ik, is het niet allemaal een boze droom, je afspraak met de slang en die ster….
Maar hij beantwoorde mijn vraag niet en zei:
-       Het belangrijkste kun je niet zien…
-       Ja, dat is zo…
-       Net als met de bloem. Als je van een bloem houdt die op een ster woont, dan is het heerlijk om ’s nachts naar de hemel te kijken, dan zijn alle sterren met bloemen versierd.
-       Ja zeker…
-       Net als met het water. Het water waar je mij van liet drinken was muziek. Dat kwam door de katrol en het touw.. weet je nog wel… hoe lekker het was.
-       Ja zeker…
-       Je moet ’s nachts naar de sterren kijken. De mijne is  te klein om je te wijzen waar ze is. Dat is ook beter zo. Voor jou is dan mijn ster één van de vele sterren. Je zult het prettig vinden alle sterren te bekijken… Alle sterren zullen je vrienden zijn… En ik zal je nog iets geven.
Hij lachte weer.
-       Och kereltje, kereltje, wat hoor ik je graag lachen!
-       Dat is juist mijn cadeau… net als het water…
-       Hoe bedoel je?
-       Voor mensen hebben sterren een verschillende betekenis. Voor sommige mensen, die veel reizen, dienen ze als gids. Voor anderen zijn het maar lichtjes. Weer anderen, de geleerden, zien er grote vraagstukken in. Voor die zakenman die ik ken waren ze van goud. Maar al die sterren zwijgen. Jij zult sterren hebben zoals niemand anders ze heeft….
-       Wat bedoel je toch?
-       Als jij ’s nachts naar de hemel kijkt zal het zijn alsof alle sterren lachen, en omdat ik een ster bewoon en omdat ik lach.

Als ik vanavond naar de sterren kijk, weet ik dat jij daar bent oma, op dat ene sterretje dat net iets harder fonkelt dan de rest. En dan weet ik dat het goed is en denk ik aan al die fijne momenten en dan ben ik blij dat ik je kleindochter mocht zijn.
Vaarwel oma.

dinsdag 6 januari 2015

Een up-date

Amai, het is weer eventjes geleden dat ik nog een berichtje heb geschreven.
Maar het is dan ook best een drukke en verwarrende periode geweest. Zo heb ik mijn ontslag gekregen, ben ik begonnen met een webshop (volg mij ook via facebook), heb ik de diagnose Ehler-Danlos type 3 gekregen en is mijn grootmoeder overleden. Over de diagnose en het ziekteverloop zal je hier in de toekomst nog wel meer over te horen krijgen.
Maar eerst wat vrolijker nieuws: Ons huishouden is een beetje uitgebreid. Neen, helaas geen zoontje/dochtertje (zal er ook niet komen na de diagnose), maar wel een super lief klein schattig katje Roosje
Dit was ze de eerste avond:
En dit is ze nu:
Zoals je kan zien is ze dus al flink gegroeid. En ja, ze denkt soms dat ze een papegaai is. Al begint ze daar nu toch een beetje te groot voor te worden. Oh, en kusjses geven doet ze ook heel graag.

Tot slot wil ik jullie nog een goede gezondheid wensen voor het nieuwe jaar!