zaterdag 4 februari 2017

Gastblog: Leven met een chronische aandoening

Het is weer het eerste weekend van de maand. Dus tijd voor de maandelijkse gastrubriek. Vandaag is Siobhan aan het woord. Zij kreeg op haar 15e de diagnose 'atopisch eczeem'. 

Mijn naam is Siobhan, ik ben net 25 geworden en ik woon in Aarschot (België). Ik omschrijf mezelf weleens als een chronisch autodidact mede dankzij mijn doorzettingsvermogen om mijn eigen gezondheid te verbeteren, heb ik geleidelijk aan een verslaving ontwikkeld wat betreft continual life improvement ;) Er gaat geen dag voorbij dat ik geen boeken lees, podcasts beluister of research doe naar nieuwe wetenschappelijke inzichten m.b.t. natuurlijke gezondheid, ecologisch leven en spirituele zelfontplooiing.

Ik heb sinds 2015 mijn eigen blog Plant Seeds, waarmee ik mensen wil inspireren met plantaardige receptjes en tips en advies deel rond natuurlijke voeding, de helende kracht van detox, en inzichten geef in mijn ecologische levensstijl.

Tien jaar geleden, op mijn vijftiende, kreeg ik de diagnose ‘atopisch eczeem’. Daardoor heb ik vaak een erg droge, ontstoken, pijnlijke huid met ‘jeukaanvallen’, vaak ’s avonds en ’s nachts.  Het is vooral de pijn, jeuk en slapeloosheid die mijn leven heel sterk beïnvloed hebben.

Mijn eczeem is lang heel ernstig geweest en op dieptepunten sliep ik soms slechts 1 uur per nacht, in kwartiertjes. Ik kan niet met woorden omschrijven wat slapeloosheid met je doet… Het drijft je tot suïcidale gedachten.

Ik ben zo zo blij dat ik erdoor ben geraakt, dat ik twee jaar geleden besloten heb om eens naar de kern van mijn symptomen te gaan kijken. Ik schreef me in voor de Complete Detox Academy en veranderde geleidelijk aan mijn dieet, begon met dagelijkse en meer intensieve detoxing. Na enkele dagen begon mijn huid al te verbeteren en na enkele maanden had ik zelfs eczeemvrije dagen!

Vandaag heb ik nog steeds eczeem, en het kan soms, vooral in de winter, nog wel eens opflakkeren, maar het zwaarste heb ik achter de rug. Waar ik vroeger dagelijks cortisone smeerde en slaappillen nodig had, voel ik me vandaag zonder cortisone en medicatie beter dan ooit.

In periodes wanneer mijn huid er erg aan toe was, had ik het vooral moeilijk met sociale interacties. Ik voelde me lelijk, uitgeput en erg onzeker. Dat kwam bij mensen weleens over alsof ik geen interesse in hen had. En dat was in principe ook zo ik had geen energie om er te zijn voor mezelf, laat staan voor iemand anders. Het was dan vaak ook moeilijk om met mensen om te gaan. Mensen die nooit chronisch ziek zijn geweest, begrijpen vaak niet hoe moeilijk het is, wat het met je doet, hoe machteloos je je soms voelt, hoe diep je zit en hoe moeilijk het is om daarover te praten…

Ik kan wel zeggen dat ik een enorm groot empathisch vermogen heb ontwikkeld door mijn ziekte, ik weet wat het met je doet als je niet kan slapen, of als je constant afgeleid bent door pijn en een onstilbare jeuk.

Ik heb vooral erg veel geluk gehad met mijn vriend, die ik vier jaar geleden leerde kennen. Hij is er echt altijd voor me geweest. Hij heeft me gekend en aanvaard op mijn dieptepunten. Zijn aanwezigheid, acceptatie en positieve instelling hebben me erg geholpen om uit de put te klimmen. Zonder zijn steun was ik er nooit zo snel uit geraakt. Dat zal ik nooit, nooit vergeten.

Wat ik nog wil zeggen aan wie dit leest en zichzelf hierin herkent: ik weet dat leven met een chronische ziekte een eenzame weg kan zijn. Ik heb er zelf heel lang mee geworsteld en ik wou dat ik sneller wist wat ik vandaag weet.

Met de energie die ik vandaag heb, wil ik iets terug doen. Ik wil er graag zijn voor mensen die hetzelfde meemaken als ik. De kennis die ik nu heb, delen en daarmee mensen hun doel om terug gezond te worden, helpen bereiken.

Bij deze is mijn warme oproep: blijf er alsjeblieft niet alleen mee zitten. Er is echt wel een manier om je pijn te verzachten en misschien zelfs te genezen, zoals ik zelf heb mogen ondervinden.

Wil je er graag over praten? Stuur me gerust een e-mail via siobhan@plantseedstoday.com of voeg me toe op Skype als siobhandolezal.


Love + healing vibes your way

Dank u wel voor je verhaal. Ik wens je nog veel succes en sterkte toe.

Heb je zelf een chronische ziekte of ken je zo iemand, dan kan je je steeds kandidaat stellen als gastblogger. Stuur een mailtje naar: laviederose@outlook.com voor meer informatie
http://laviedeladyrose.blogspot.be/2016/07/oproep-gastbloggers-gezocht.html 

dinsdag 24 januari 2017

Disney swap

Al een heel tijdje terug besloten Stephanie van Miss Pixie's en ik om een swap te doen in het thema Disney. Onze verzenddatum werd een paar keertjes verschoven, wegens te ziek om het op tijd klaar te krijgen (tja dat kan je al eens hebben als je beide met je gezondheid sukkelt). Maar uiteindelijk was het het wachten meer dan waard!
Ik kreeg van haar een super mooi cadeau:
- Een Winnie the pooh kussen met verstopvakjes. Dat gaat zeker volgende keer mee naar het ziekenhuis. Kan ik lekker mijn gsm ed in verstoppen


- Een leuk schattig schriftje dat ik meteen tot haakdagboek bombardeerde. Elk haakproject van 2017 komt hier in te staan, met een staaltje garen, een foto en waar het patroon te vinden is. Zo heb ik tegen het einde van het jaar een mooi overzicht
haakdagboek
- Oorbelletjes die zo lief zijn!

- En iets wat al heel lang op mijn to-do lijstje stond: een jasje voor mijn theetas. Ik ga nog al vaak met de trein en dan neem ik in het station wel eens een bekertje thee. Maar wat kunnen die dingen warm zijn! Dus met deze winnie coffeecozy geen verbrande handjes meer :-) Me happy

Stephanie is een fan van Tinkerbel, dus koos ik er voor om een cadeautje samen te stellen met haar in de hoofdrol. 
Voor de eerste keer werkte ik met flock en flex folie om het schriftje, het pennendoosje en het kussen van een tekst/figuurtje te voorzien.
Ik haakte ook een knuffel (het patroon kan je vinden op de website van Veritas)
En als laatste een knijpzakje dat je zowel voor je (zonnen)bril of als portemonnee kan gebruiken.

Lees hier Stephanie haar verslag

dinsdag 17 januari 2017

Dinsdag poppendag: Eden


Ik was al een tijdje bezig aan een nieuwe reborn. Dit ging met veel horten en stoten. Laagje er op, er terug af, want ik kreeg het maar niet zoals ik het wou.
Hoewel ze oorspronkelijk voor mezelf bedoeld was, is ze toch vertrokken naar een andere mama.
Dit kwam omdat er problemen waren met de leverancier. Ik had een andere kit besteld op aanvraag, maar die kwam maar niet aan. Dus uiteindelijk dan maar deze verder afgewerkt. Van de toekomstige mama, kreeg ik heel de tijd foto's en vragen toegestuurd of ik dit niet kon, zus niet kon. Helaas veranderde ze vaak van mening. Dan veel haar, dan weinig haar, dan geen rouge dan weer te bleek. Uiteindelijk was het een grote bron van stress voor mij geworden. Ik ben blij dat ze uiteindelijk vertrokken is naar haar nieuwe huis en hoop dat de nieuwe mama blij is met het uiteindelijke resultaat.
Voor mezelf heb ik hier uit geleerd dat ik geen reborns meer ga maken op bestelling. Ik heb er nog eentje die besteld is. Maar daarna nooit meer. Misschien maak ik er nog wel en verkoop ik ze dan (want het is een dure hobby). Maar dan op mijn tempo en naar mijn smaak. Want dit heeft mijn gezondheidstoestand geen goed gedaan. De stress die ik er om den duur van kreeg, was erger dan op mijn laatste job. En stress verergert mijn pijn en dergelijke.
Ik maak nog eentje die nog besteld is en dan heb ik nog eentje voor mezelf liggen. Maar die kan wachten tot ik er weer zin in heb. 
Daarna wil ik graag zonnenkindjes/waldorf poppen leren maken. Ik denk dat deze dichter bij mij liggen dan reborns.

work in progress

klaar voor mijn nieuwe mama
klaar om te vertrekken

maandag 16 januari 2017

A nightmare called social media

Steeds meer en meer begin ik mij te storen aan het gedrag op (as)sociale media. En dan met namen vooral op Facebook en de bijhorende messenger app.
Hoewel ik vaak online ben en dus snel bereikbaar ben, begrijpen sommige mensen niet dat je niet onmiddellijk reageert op een messenger berichtje. Dan krijg je 10 berichtjes met "???"
Soms ben ik ook op een familiefeestje, of even boodschappen doen, of in het ziekenhuis (wat nog al vaak gebeurd),... Hallo!!! Ik heb ook een leven hoor, en mijn gsm is niet vergroeid aan mijn vingers. Sorry als je 10 minuten moet wachten op een antwoord.
Neen, eigenlijk helemaal geen sorry! Iedereen die mij kent weet dat hij/zij een antwoord krijgt binnen een redelijke termijn. Heb gewoon even geduld en wees niet zo opdringerig.


En dan Facebook zelf. Mensen verliezen er precies dadelijk hun elementaire beleefdheid en zelfcensuur. Er wordt veroordeelt/geoordeeld/beoordeeld zonder ook maar enige rekening te houden met de feiten. Persoonlijke onenigheden worden zonder pardon online gesmeten. Net zoals in de middeleeuwen word je zonder boe of bah aan de schandpaal genageld.
Van een mug wordt een olifant gemaakt.
Ik ergerde me al langere tijd aan deze feiten, maar zeer recente gebeurtenissen zorgen er voor dat ik even mijn ongenoegen moet kunnen uiten.
Laat ik kort even de situatie schetsen (ik ga geen namen noemen). Persoon X vraagt aan mij, na het zien van de foto's van mijn eerste reborn of ik voor haar ook eentje wil maken. Door problemen met de leverancier bleek de pop die X graag wou hebben niet meer beschikbaar te zijn. Ik stel voor om eentje te maken die ik nog in voorraad heb, maar die niet zo groot is als de gevraagde, maar in aankoopprijs een stuk duurder was. Maar dat liet ik terzijde en de oude afgesproken prijs bleef behouden. Tijdens het maken stuurde X me om de haverklap een foto met "kan je dit zo doen". De dag er na stuurde X dan weer een foto met juist het omgekeerde. Ik probeerde een compromis te zoeken en stuurde X deze week de reborn op.
Ik krijg dan een berichtje dat X niet tevreden is. X wilt de helft van het betaalde bedrag terug maar wel de pop houden . Ik stel X voor dat ze de pop opstuurt en ik alle kosten voor mijn rekening neem en ze netjes de centjes terug krijgt. Dat vond X niet goed. De helft terug en de pop houden.... (als je een broek koopt en de stijl staat je niet aan, dan vraag je toch ook niet de helft van het bedrag terug maar breng je de broek terug en krijg je je centjes terug)
Terwijl ik naar een oplossing zocht zag ik in eens op Facebook allemaal haatberichten door persoon X over mij verschijnen!
Hoe kan je dan constructief een oplossing zoeken?
Op Facebook kan alles zo snel en anoniem dat mensen geen gêne meer kennen.
Na dit laatste voorval heb ik besloten om mij als persoon terug te trekken van de sociale media. Enkel de accounts gekoppeld aan mijn blog (wat schrijven vind ik nog altijd leuk), zullen blijven bestaan.
En ik hoop dat niemand dit moet meemaken en dat we op een positieve manier met elkaar kunnen blijven omgaan.



dinsdag 10 januari 2017

Dinsdag poppendag: kerstcadeaus

Ah Eindelijk! Alle poppen kerstcadeautjes zijn op hun bestemming geraakt.
Van eentje konden jullie een tijdje terug al het begin zien.
Het werd uiteindelijk Tinkerbel, een cadeautje voor een echte fan.

Voor mijn vriend maakte ik een jack-russel.
een hondje voor mijn vriend

En dan ben ik ook nog volop bezig met een reborn. Deze had ik al graag af gehad, maar door omstandigheden gaat het allemaal wat trager dan verwacht.
Hopelijk kunnen jullie volgende week het eindresultaat zien.